از اين گفت : « ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ » وَ حَناناً اى « و آتيناه حنانا » و داديم او را عطوفت و مهربانى بر كافهء خلايق و بزرگى مرتبه مِنْ لَدُنَّا از نزد خود . در كافى از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه : تحنن خداى تعالى بر يحيى اين بود كه هر گاه او مىگفت ، « يا رب » خداى تعالى در جواب او مىفرمود : « لبيك يا يحيى » برقى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه تحنن خداى تعالى نسبت بيحيى اين بود كه هر گاه او در دعا « يا رب » و « يا اللَّه » مىگفت ، خداى تعالى از آسمان ندا به او مىكرد كه : « لبيك يا يحيى ، سل حاجتك » وَ زَكاةً و داديم او را توفيق طهارت از ذنوب ، و كردار نيك وَ كانَ تَقِيًّا و بود يحيى مطيع اوامر در همه حالات ، و پرهيزگار از جمعيت منهيات . وَ بَرًّا بِوالِدَيْهِ اى « و بارا بوالديه » يعنى بود نيكويى كننده بر پدر و مادر خود و فرمان برنده مر ايشان را وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً و نبود سركش و عاق مر والدين خود را عَصِيًّا و نبود عصيان كننده مر خالق و پرورگار خود را . وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ اى « و سلامنا عليه فى هذه الايام » يعنى امان ما بر او است روزى كه متولد شد و روزى كه مىميرد و روزى كه مبعوث مىشود در قيامت زنده حَيًّا تأكيد « يبعث » مىكند زيرا كه بعثت لازم دارد حيات را در عيون اخبار الرضا از ياسر خادم روايت كرده كه او گفت : من شنيدم از حضرت ابو الحسن - الرضا عليه التحية و الثنا كه مىفرمودند : موحش‌ترين وقتى بر خلايق سه موطن است : روزى كه بيرون ميآيد از بطن مادر و نظرش بدار دنيا مىافتد ؛ و روزى كه ميميرد و آخرت و اهل آخرت را معاينه مىبيند ، و روزى كه زنده مىشود در قيامت و مشاهده مىكند امورى و احكامى را كه هرگز مانند آن در دار دنيا نديده بود ، پس بتحقيق مسلم داشت خداى تعالى يحيى عليه السّلام را در اين سه موطن و ايمن گردانيد او را از خوف و وحشت اين سه موطن و بعد از اين آيهء كريمه را تلاوت كردند « وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا » پس امام فرمود كه : عيسى بن مريم به جهت ايمنى و سلامتى نفس خود گفت : « وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا » چنانچه عنقريب ميآيد .